DailyStuff

Nog amper drie maanden en dan is de OV-chipkaart ingevoerd in de regio Rotterdam en binnenkort wil met ook aan de slag met het electronisch patiënten dossier. En natuurlijk niet te vergeten de tolpoortjes op alle wegen (ze staan al circa twee jaar data te verzamelen in sommige gebieden) en de bewaarplicht voor telecom- en internetproviders. Ook de evaluatie van de identificatieplicht, iets wat veel partijen beschouwen als een draagplicht terwijl het een toonplicht is, laat op zich wachten.

Nu kan je aan al deze punten zelf niet meer doen dan brieven schrijven, tegen stemmen en burgelijke ongehoorzaamheid als laatste redmiddel. Helaas blijken veel mensen weinig te beseffen wat de impact is van al deze veranderende wetgeving en ik vraag me af of de politiek zelf ook nog wel het overzicht heeft. Maar ook werken veel mensen zelf graag mee aan het publiek maken van hun priveleven.

De eerste vorm van het publiek maken is bijvoorbeeld via Hyves waarbij je toekomstige baas je ziet feesten met schaarsgekleden dames of je voor de zoveelste keer een plantenbak ziet bemesten. Of je huidige collegae die op Hyves moeten zien dat je eigenlijk niet echt ziek was en dat het weekend toch best gezellig was in de kroeg toen ze bezig waren om je werk weg te werken.

De tweede vorm van het publiek maken is bijvoorbeeld om iemand te pesten of om misbruik te maken. En helaas is hier de jaloerse ex met photoshop nog steeds een voorkomende actie, maar ook het plaatsen van bij je adresgegevens of je telefoon bij een obscure advertentie.

Beide acties zijn eigenlijk voldoende om iemand tegenwoordig de grond in te boren voor de rest van zijn leven. De mensen achter de tweede vorm beseffen dit ook maar al te goed, maar de mensen van de eeste vorm niet. Een bekende reactie is dan ook dat ze wel even een week voordat ze gaan soliciteren alles van Hyves af halen, maar of dat ook zo makkelijk is valt te bezien. Zoekmachines als Google, Yahoo en MSN ijlen altijd na en organisaties als the Internet Archive doen goed hun best om al je krabbels te vereeuwigen voor de toekomst.

Een nieuw tijdperk lijkt ook langzaam te zijn aangebroken waarin de donkere kant van Internet en de digitale wereld zich verhullen. Ik vraag me ook af wanneer we concrete voorbeelden in de maatschappij beginnen te zien. Misschien zit hier ook een goed verhaal in voor een journalist of schrijver aangezien dit de komende jaren een belangrijker onderwerp begint te worden.

Je schrijft je in bij een website of mailinglist en je ontvangt regelmatig e-mail omdat je dat graag wilde. Maar na een tijdje krijg je een ander e-mailadres waarbij je oude e-mailadres wordt opgeheven en je vergeet je af te melden. Dit gebeurt dagelijks met vele mensen op deze wereld en niemand staat er bij stil. De mensen achter websites of webapplicaties ook niet en dat wordt langzaam duidelijk.

Het wordt duidelijk op een manier waarop sommige zich zorgen moeten gaan maken over hun privacy en identiteit. Veel partijen blijven namelijk nog jaren e-mails sturen terwijl de ontvangende mailserver aangeeft dat het adres niet meer bestaat. Nu is dit natuurlijk niet direct erg totdat iemand hetzelfde e-mailadres krijgt en wordt geattendeert op bijvoorbeeld jouw kooplust bij Bol.com of Wehkamp, maar ook over jouw zoektocht bij een vacaturesite. En aangezien veel websites zonder verificatie een nieuw wachtwoord toesturen is het “hacken” ineens kinderspel.

Nu heb je als gebruiker zelf ook de verantwoordelijkheid om voorzichtig te zijn en het is verstandig om bij te houden waar je allemaal een account hebt. Maar het is misschien kwalijker dat bedrijven hier gewoon in blijven fasciliteren en zeker als het een webshop betreft. Veel partijen zullen dus nog eens moeten gaan nadenken over hun beleid over het afsluiten van gebruikers en zullen ook hun datamodel cq applicatie moeten aanpassen. Of is het binnenhalen van geld belangrijker dan de veiligheid van de klanten en hun gegevens.