Zo ook voor mij zodra ik mijn laatste strippen van de strippenkaart heb verbruikt. Die strippenkaart zal een plek in het plakboek krijgen als aandenken aan vroeger. Want geen enkele politicus kan mij uitleggen waarom ik met het openbaar vervoer moet gaan zodat het mij meer geld kost, langer onderweg ben en soms ook nog vrij onbetrouwbaar is. Want geen enkele politicus kan mij uitleggen waarom ik 90 minuten met oa de trein moet reizen als de auto circa 50 minuten is. Want geen enkele politicus kan mij uitleggen waarom ik bijna 20 euro kwijt ben voor een retourtje naar de NLLGG, terwijl ik voor dat bedrag een paar dagen op en neer naar de NLLGG kan rijden. Want geen enkele politicus kan mij uitleggen waarom ze het openbaar vervoer maken voor mensen uit Azië en niet voor Nederlanders.

Het klinkt misschien negatief, maar helaas is dit weer een project wat Nederland B.V. tegen alle wil en dank gedaan wenst te hebben. Iets wat we ook zien bij de privatisering van de energievoorziening en de ziekenzorg (de gezondheidszorgs is wat anders). Het is misschien een vies woord om te zeggen in deze kapitalistische wereld, maar Karl Marx begint wel langzaam een punt te krijgen. Zeker als je bedenkt dat veel winkels achter de poortjes van de NS verdwijnen en die winkels het moeten hebben van klanten die niet met de NS reizen bijvoorbeeld. De ironie voor de kapitalistische wereld kan misschien niet mooier en beter zijn.

Helaas komt hiermee voor mij een einde aan het openbaar vervoer of het moet echt niet anders kunnen. Hiermee komen bezoekjes aan oa de centrale bibliotheek van Den Haag ook op de tocht te staan, maar daar gaan we een andere voor oplossing zoeken. Maar totdat het openbaar vervoer weer van en voor het volk is zeg ik vaarwel en mogelijk tot in betere tijden.

Nu kan je aan al deze punten zelf niet meer doen dan brieven schrijven, tegen stemmen en burgelijke ongehoorzaamheid als laatste redmiddel. Helaas blijken veel mensen weinig te beseffen wat de impact is van al deze veranderende wetgeving en ik vraag me af of de politiek zelf ook nog wel het overzicht heeft. Maar ook werken veel mensen zelf graag mee aan het publiek maken van hun priveleven.

De eerste vorm van het publiek maken is bijvoorbeeld via Hyves waarbij je toekomstige baas je ziet feesten met schaarsgekleden dames of je voor de zoveelste keer een plantenbak ziet bemesten. Of je huidige collegae die op Hyves moeten zien dat je eigenlijk niet echt ziek was en dat het weekend toch best gezellig was in de kroeg toen ze bezig waren om je werk weg te werken.

De tweede vorm van het publiek maken is bijvoorbeeld om iemand te pesten of om misbruik te maken. En helaas is hier de jaloerse ex met photoshop nog steeds een voorkomende actie, maar ook het plaatsen van bij je adresgegevens of je telefoon bij een obscure advertentie.

Beide acties zijn eigenlijk voldoende om iemand tegenwoordig de grond in te boren voor de rest van zijn leven. De mensen achter de tweede vorm beseffen dit ook maar al te goed, maar de mensen van de eeste vorm niet. Een bekende reactie is dan ook dat ze wel even een week voordat ze gaan soliciteren alles van Hyves af halen, maar of dat ook zo makkelijk is valt te bezien. Zoekmachines als Google, Yahoo en MSN ijlen altijd na en organisaties als the Internet Archive doen goed hun best om al je krabbels te vereeuwigen voor de toekomst.

Een nieuw tijdperk lijkt ook langzaam te zijn aangebroken waarin de donkere kant van Internet en de digitale wereld zich verhullen. Ik vraag me ook af wanneer we concrete voorbeelden in de maatschappij beginnen te zien. Misschien zit hier ook een goed verhaal in voor een journalist of schrijver aangezien dit de komende jaren een belangrijker onderwerp begint te worden.

En dan nog wil ik best wel 40 uur per week gaan werken, maar dan zal er toch echt wat werk blijven liggen. Zeker omdat ik nu al meer dan 40 uur per week werk dan wel niet door werkzaamheden die blijven liggen door de arbeidtijdsverkorting bij andere of door verkeersopstoppingen op het Nederlands wegennet. Want ja ik ga niet mijn stuurwiel kaal kluiven om van negen tot vijf te werken, maar hoe lang nog is de vraag.

Data welke al zeker vijf jaar oud is en welke ze direct gebruiken in hun e-mail. Een voorbeeld hiervan is de domeinnaam die ze gebruiken als bedrijfsnaam, maar ook de typische notering van contactpersonen in het buitenland. En natuurlijk het e-mail waarop het is binnengekomen en de manier waarop alleen spammers deze gebruiken.

Ik heb het sterke vermoede dat ze dus ergens een klantbestand hebben ingekocht bij een partij die whoisdata verzamelt. Dit ook omdat ik voor deze domeinnaam al meerdere malen ben gebeld in het verlden door partijen die me iets wilde aansmeren. Maar wat doe je er aan als het een zakelijk e-mailadres betreft welke nog steeds vogelvrij zijn.

Ik kan bij deze dus ook niet anders vragen dan Ahmed Aboutaleb en Marja Van Bijsterveldt om te stoppen met mij ongevraagd e-mail te versturen. Zeer zeker omdat de link om je af te melden niet werkt en dit geldt ook voor de link om je gegevens bij te werken. Dat laatste zouden ze zeer zeker willen, want dat bespaart in de kosten om een nieuw bestand voor een spamrun aan te schaffen en dat zijn ook mijn belastingcenten helaas.