Zo geldt het nu ook met de testen die ik gedaan heb met Chrome OS. Het ziet er leuk uit, maar het vreselijk beperkt. Mensen die geen toegang hebben tot Chrome OS moeten echt Mozilla Prism eens proberen waarmee bepaalde webapplicatie offline beschikbaar komen. Als je dit combineert met hoe Google Chrome er nu er uitziet dan krijg je langzaam een idee. Want dit is het enige wat je kunt gebruiken. Alles komt vanuit de cloud en zit in de cloud.

Een device met Google Chrome OS zal dus alles in de cloud doen en hebben, en maar een beperkte set lokaal gecached hebben. Hiermee komt gelijk het probleem naar voren van oa Chrome OS en Wave. Alles zit in de cloud en blijft in de cloud. Hiermee is een permanente internetverbinding nodig en mensen met een iPhone weten dat dit iets onmogelijks is op dit moment. Ik vraag me dan ook serieus af wanneer de problemen komen nu ze een migratie aan het plannen zijn om al het telefoonverkeer ook via het 3G-netwerk te gaan routeren. Voorlopig blijf ik dit met enige afstand bekijken, want de grote XS4ALL Internetstoring van 2008 staat nog vers in mijn geheugen.

I think judgment matters. If you have something that you don’t
want anyone to know, maybe you shouldn’t be doing it in the first
place. If you really need that kind of privacy, the reality is
that search engines — including Google — do retain this
information for some time and it’s important, for example, that we
are all subject in the United States to the Patriot Act and it is
possible that all that information could be made available to the
authorities.

En hoewel dit natuurlijk niet alleen voor Google geldt is dit wel een indirecte bekentenis van Google aan hun gebruikers dat hun data zal worden gebruikt. De vraag is misschien of dit ook geldt voor betalende klanten, maar het antwoord weten we misschien al. Kunnen we nog zonder Google, Yahoo of Microsoft?

Wat is Google Wave nu? Een samenraapsel van e-mail meets Jabber meets IRC meets Usenet en ik bedoel dan ook echt een samenraapsel. Bij de introductievideo om mensen lekker te maken ziet het er veel gelikt en functioneel uit, maar in werkelijkheid komt het nog niet zover. Zeker niet omdat je voldoende contactpersonen moet hebben om mee samen te werken en een gezamelijk doel. Dit is dus direct al een probleem als maar een beperkte set contactpersonen ook toegang tot Google Wave heeft. Het verschilt hiermee echt tussen zeg Gmail, Reader of Documents waarbij je voldoende zelf kan doen of kan vertrouwen op infrastructuur van andere om direct functioneel te zijn.

Zit er toekomst in Wave? Een volmondige ja, maar niet binnen nu en 2011 gok ik zo. Er moeten voldoende mensen op Google Wave zitten en nu lijken de invites te worden verdeelt tussen verschillende werelddelen om een gelijke balans te houden en hiermee heeft Google geleerd van het Orkut drama. Een ander punt wat mogelijk een aanjager voor Wave gaat worden zijn de Google laptops die voor kerst 2010 in de schappen moeten liggen. Voorlopig is het hiermee dus voornamelijk een speeltje die veel mensen kopzorgen gaat geven.

Kopzorgen zijn er zeker en voornamelijk bij netwerkbeheerders en developers van browsers. Na een klein uurtje had FireFox 3.5 z’n 1200 MB gealloceerd en zat bijna geen vooruitbranden meer in. Google Chrome doet het beter en heeft tussen de 40 en 120 MB nodig. Ook doet Google Chrome blijkbaar aan garbage collectie, want na verloop van tijd springt de gealloceerde geheugen daadwerkelijk terug. Op dit gebeid heeft oa Mozilla nog wel iets te verbeteren. Een andere punt is de bandbreedte die nodig is, want dit kan verschillen tussen een paar packets per seconden tot z’n 1300 KiB/s en dat allemaal om with:public te volgen. Beheerders van bedrijfsnetwerken zullen hier niet blij van worden, maar ook telco’s zullen hier nog weleens een probleem mee gaan krijgen. Deze hoeveelheden aan mobieldataverkeer kan een uitdaging vormen waar zelfs de introductie van de iPhone nog bij doet verbleken in veel gevallen.

Het is duidelijk geworden welke kant Google op wil en welke uitdagingen de concurrenten hebben. Microsoft zal erg zijn bedrijfsmodel moeten bijstellen om over 10 jaar nog te bestaan als het zo doorgaat of te zijn teruggebracht tot een niché-speler. Hetzelfde geldt ook voor Apple eigenlijk, want mooi, duur en elite zijn gaat niet voldoende zijn om te overleven. Ik heb wel vraagtekens bij de privacy en de vendor lockin bij dit soort oplossingen en gaat overstappen naar een andere aanbieder wel een mogelijkheid worden.

Gelukkig bij onderzoek bleken meer telecomaanbieders deze optie aan te bieden waar je nummer niet te zien is op iemands anders zijn factuur. Iets wat in de tijd van digitale slordigheid zeer wenselijk kan zijn, want papieren facturen moet je of laten slingeren of men neemt ze moedwillig mee. Sinds deze maand is KPN gestart met digitale facturen en als iemand hier een kopie van maakt mis je ze eigenlijk niet.

Nu lijkt de impact hiervan niet zo groot, maar dit doet me denken aan een gesprek over het gebruik van e-mailadressen. Je krijgt geen spam of malware binnen zolang niemand in je vriendenkring besmet raakt of onzorgvuldig is. Het is dus een kwestie van tijd en misschien gebruikt men het niet direct, maar de kans van misbruik neemt redelijk toe. De proof-of-concept met het onderscheppen van SMS-verkeer en phishing naar bankgegevens eerder dit jaar bevestigde dat we misschien meer te vrezen hebben van databanken van criminelen dan van de overheid.

Ik gok dat ik nog voldoende hits ga krijgen van mensen die hun telefoonnummer willen afschermen. Persoonlijk geef ik ze geen ongelijk en geeft mij wel een idee om wat dingen te gaan uitzoeken in de komende maanden.

Nu kan je aan al deze punten zelf niet meer doen dan brieven schrijven, tegen stemmen en burgelijke ongehoorzaamheid als laatste redmiddel. Helaas blijken veel mensen weinig te beseffen wat de impact is van al deze veranderende wetgeving en ik vraag me af of de politiek zelf ook nog wel het overzicht heeft. Maar ook werken veel mensen zelf graag mee aan het publiek maken van hun priveleven.

De eerste vorm van het publiek maken is bijvoorbeeld via Hyves waarbij je toekomstige baas je ziet feesten met schaarsgekleden dames of je voor de zoveelste keer een plantenbak ziet bemesten. Of je huidige collegae die op Hyves moeten zien dat je eigenlijk niet echt ziek was en dat het weekend toch best gezellig was in de kroeg toen ze bezig waren om je werk weg te werken.

De tweede vorm van het publiek maken is bijvoorbeeld om iemand te pesten of om misbruik te maken. En helaas is hier de jaloerse ex met photoshop nog steeds een voorkomende actie, maar ook het plaatsen van bij je adresgegevens of je telefoon bij een obscure advertentie.

Beide acties zijn eigenlijk voldoende om iemand tegenwoordig de grond in te boren voor de rest van zijn leven. De mensen achter de tweede vorm beseffen dit ook maar al te goed, maar de mensen van de eeste vorm niet. Een bekende reactie is dan ook dat ze wel even een week voordat ze gaan soliciteren alles van Hyves af halen, maar of dat ook zo makkelijk is valt te bezien. Zoekmachines als Google, Yahoo en MSN ijlen altijd na en organisaties als the Internet Archive doen goed hun best om al je krabbels te vereeuwigen voor de toekomst.

Een nieuw tijdperk lijkt ook langzaam te zijn aangebroken waarin de donkere kant van Internet en de digitale wereld zich verhullen. Ik vraag me ook af wanneer we concrete voorbeelden in de maatschappij beginnen te zien. Misschien zit hier ook een goed verhaal in voor een journalist of schrijver aangezien dit de komende jaren een belangrijker onderwerp begint te worden.

Ik heb geen zin om mijn IP-adres overal te laten opduiken omdat iemand weer vergeten is om zijn statistieken-pagina goed af te schermen. Mensen die daar over twijfelen moeten maar eens bij bijvoorbeeld Google Search gaan zoeken naar hun IP-adres of naam van de verbinding. Sommige entries gaan jaren terug terwijl er voor Nederlandse beheerders sowieso richtlijnen zijn hoe lang die gegeven bewaart mogen worden zover ik weet.

Het maakt het leven wel een stuk makkelijker en Webwereld gaat dus uit de ronde van dagelijks te bezoeken sites. Sorry, zo makkelijk is het en zo makkelijk blijft het. Dit is hetzelfde als met Flash wat ik nog steeds braaf weiger en eigenlijk weinig van mis. Maar wel jammer om na meer dan tien jaar niet meer welkom te zijn op een website. Dus Webwereld vaarwel en behouden vaart.

Maar wat deze sites ook doen is het verzamelen van marketingdata. Hyves is heel sterk in relaties tussen merken onderling te detecteren en tussen merken en soorten mensen. LinkedIn verzamelt eigenlijk data waar Monsterboard alleen maar van kan dromen en ik zie het nog wel gebeuren dat je een optie krijgt om opdrachten cq banen automagisch met mensen te gaan koppelen. Dit is ook iets wat gebeurde bij Last.FM toen er voldoende gebruikers waren die voldoende gegevens over hun luistergedrag hadden geupload.

Nu blijkt Hyves een stap verder te zijn gegaan door een nieuwe dienst te introduceren waarvoor adresgegevens nodig zijn. De marketingdata krijgt ineens een nieuwe dimensie, een demografische dimensie, waar menig marketeers natte dromen van krijgt. De keuze voor valse adresgegevens lijkt ineens aantrekkelijk en ik vraag me ook af hoeveel mensen er zometeen postcode 2500 AA hebben, maar ik vraag me ook af wat de impact hiervan gaat zijn. En hoe je het ook went of keert, sociale netwerksites beginnen elke dag minder aantrekkelijk te worden.

De effectiviteit van laatste techniek verschilt van site tot site door dat deze techniek vertrouwt op waarderingen van bezoekers. Bij Slashdot, OSNews en Tweakers lijkt deze techniek goed te werken door een grote community, maar bij Webwereld lijkt deze techniek wat minder succesvol zoals nu ook te lezen is op hun blog. En om eerlijk zijn veel reacties ook gewoon zinloos of raken kant nog wal, maar binnenkort krijgen bekende open proxies geen toegang meer tot de website. Hopelijk levert deze actie wat op, maar de vraag is misschien wat er hierna nog aan mogelijkheden overblijft voor een webmaster om trollen te weren of om bezoekers toegang te blijven garanderen.

Het wordt duidelijk op een manier waarop sommige zich zorgen moeten gaan maken over hun privacy en identiteit. Veel partijen blijven namelijk nog jaren e-mails sturen terwijl de ontvangende mailserver aangeeft dat het adres niet meer bestaat. Nu is dit natuurlijk niet direct erg totdat iemand hetzelfde e-mailadres krijgt en wordt geattendeert op bijvoorbeeld jouw kooplust bij Bol.com of Wehkamp, maar ook over jouw zoektocht bij een vacaturesite. En aangezien veel websites zonder verificatie een nieuw wachtwoord toesturen is het “hacken” ineens kinderspel.

Nu heb je als gebruiker zelf ook de verantwoordelijkheid om voorzichtig te zijn en het is verstandig om bij te houden waar je allemaal een account hebt. Maar het is misschien kwalijker dat bedrijven hier gewoon in blijven fasciliteren en zeker als het een webshop betreft. Veel partijen zullen dus nog eens moeten gaan nadenken over hun beleid over het afsluiten van gebruikers en zullen ook hun datamodel cq applicatie moeten aanpassen. Of is het binnenhalen van geld belangrijker dan de veiligheid van de klanten en hun gegevens.