DailyStuff

Wikipedia toonde de afgelopen jaren al aan wat de kracht van Internet is en wat de potenties zijn voor de toekomst. Zo begint ook Wikibooks langzaam vorm te krijgen als bron voor basis leerboeken, maar de potenties van Wiki liggen misschien meer in het verleden dan in de toekomst voor nu. Zeker in de tijd dat uitgevers e-books willen pushen om zo geld te blijven vangen blijken steeds meer boeken al lang onderdeel te zijn van public domain.

Hier vallen vele klassiekers zoals Das Kapital en Max Havelaar onder, maar gelukkig zijn er ook boeken direct onder vrije licenties uitgegeven zoals Free as in Freedom. Iedereen heeft dus direct toegang tot het verleden zonder soms nog belachelijke prijzen te betalen voor boeken waar alleen een uitgever aan verdient. En dit is als hij het wenst uit te geven, maar zoals bij sommige leerboeken al is gebleken gebeurt dat niet meer helaas.

Wij als het volk hebben al misschien meer te danken aan oa het project Gutenberg welke al sinds 1971 werken aan het verzamelen is welke vervallen zijn in het public domain. En het is misschien niet hetzelfde als een echt boek of een bezoek aan de bibliotheek, maar je kan nu tijdens je treinreis wel op bijvoorbeeld je N810 verder lezen in oude klassiekers. Misschien dat het toch tijd wordt voor een klein netbookje voor in de leesstoel.

Iedereen kent YouTube van de site met vele korte filmpjes, maar er zijn meer partijen in de markt. Zo heeft Google naast YouTube ook nog een eigen videodienst voor de langere films welke soms legaal of wat minder legaal mogelijk zijn, maar de tijd zal het leren. En tot die tijd zal menig lokale TV-zender in oa de Verenigde Staten ook zijn uitzendingen online kunnen zetten. Iets waar sommige partijen dankbaar gebruik van maken en kunnen maken gelukkig.

Maar sinds enige tijd komt er ook films in Google Video welke in het publieke domein terecht zijn gekomen zoals sommige korte filmpjes van Betty Boop, maar ook oude zwartwit-films uit de jaren 30 of eerste kleurenfilms van die tijd. Met deze dienst krijgt de wereld weer toegang tot het begin van een tijdperk wat mogelijk vergeten was bij vele, want de filmmaatschappijen lijken niet meer te geven oude en vergeten films. Of toch wel nu zal al z’n jaar of 15 bezig zijn om oude films van de jaren 50 en 60 opnieuw te verfilmen en het publiek daarmee te verleiden om oude films te vergeten.