DailyStuff

In 2006 integreerde Sun Microsystems een nieuw filesystem onder de naam ZFS in Solaris 10 en vele waren skeptisch. Ook was er voldoende commentaar vanwege de gekozen licentie en het commentaar is er nog steeds nu ZFS ook ontbreekt in Snow Leopard van Apple. Met de overname door Oracle wordt het er mogelijk niet beter op, maar toch staat er een boek voor ZFS op de roadmap.

In dezelfde periode is Oracle begonnen aan Btrfs voor Linux welke in de kernel is op genomen sinds Linux 2.6.29. Nu begint ZFS redelijk volwassen te worden en het heeft wat jaren geduurt, maar hoe staat Btrfs ervoor. Een virtuele testmachine met een paar lege disken en de laatste versie van Debian Testing zou dus voldoende moeten zijn. Helaas is dit nog geen succesvolle combinatie en geeft aan dat Btrfs misschien nog niet helemaal volwassen is.

Als we naar de techniek en implementatie kijken dan zijn er nog meer verschillen tussen ZFS en Btrfs. Waar ZFS beschikt over RAID 0, 1, 10 maar ook over verschillende RAIDZ generaties en combinaties hiervan waarmee RAID 5 en 6 worden geimplementeerd. Dit terwijl Btrfs voorlopig alleen beschikt over RAID0, RAID1 en RAID10 zonder enige uitbreidingen hierop. Ook blijft Btrfs vertrouwen op bv andere RAID- en LVM-oplossingen, maar ook op de hardware die altijd correct is. Een mooi punt van oa ZFS is dat het de hardware meeneemt in de beslissingen waar het snelst te lezen is bv.

Op bijna alle punten lijkt ZFS volwassen te zijn en behoeft Btrfs nog vele jaren ontwikkeling terwijl ZFS al in 2006 productierijp was. En hoewel ZFS strict in Solaris verweven is en een niet GPL-licentie heeft is het zeer zeker de moeite waard om te gebruiken. Het is misschien ook de vraag of met de komt van Solaris 11 en de uitkomst van de Sun-Oracle merger het nog wel interessant is naar Btrfs te kijken. Zeker als je kijkt naar hoe volwassen OpenSolaris nu is tov wat Linux niet biedt. Alleen een licentie is vaak niet voldoende of het moet de moeite waard zijn om te wachten, maar live upgrade met ZFS is tegenwoordig echt de moeite waard en een verademing.

Soms heb je van die dagen dat er ineens een bericht krijgt dat een dienst geen data meer verwerkt. Bij controle lijkt er weinig te vinden te zijn, want er is oa nog voldoende vrije ruimte op het filesysteem is. De applicatie klaagt toch dat hij niet kan schrijven.

Bij verdere controle komt er toch een oude instinker naar boven. Er blijkt een filesysteem geen vrije inodes meer te hebben en er kan dus ook geen expire van data meer worden gedaan door de applicatie. De enige twee opties zijn dus het vrij maken van enkele inodes of extra inodes beschikbaar stellen. Helaas is de eerste optie niet echt een optie als de data belangrijk is of index afhankelijk. De tweede optie van het logische volume en daarna het filesystem vergroten.

Bij het lezen van de manpage voor ext2/3/4 blijft dat je niet kan opgeven of je inodes kan reserveren voor de root-gebruiker zoals bij het aantal beschikbaar vrije blokken. Dit doet me ook verwonderen hoe dit in ZFS is opgelost, maar het wordt wel duidelijk dat filesystemen gebaseerd op inodes hun beste tijd hebben gehad.

During CommunityOne 2009 Sun Microsystems released OpenSolaris 2009.06 and Open HA Cluster 2009.06. With this release comes an improved Time Slider, support for the Intel Nehalem processor, integration of project Crossbow, SourceJuicer and much more.

First the upgrade from a previous version of OpenSolaris is very simple. The commands below should be enough to upgrade to version 2009.06 and would only depend on your download speed.

$ pfexec pkg refresh --full
$ pfexec pkg install SUNWipkg
$ pfexec pkg image-update --be-name opensolaris-200906

After the reboot you can see which environments there are and which one is active now or will be active after the next reboot.

$ beadm list
BE Active Mountpoint Space Policy Created
-- ------ ---------- ----- ------ -------
opensolaris - - 72.79M static 2009-05-30 02:00
opensolaris-200906 NR / 7.35G static 2009-05-30 11:22
$ uname -a
SunOS homer 5.11 snv_111b i86pc i386 i86pc Solaris

The machine is now up and running with the latest stable release. So the next couple of weeks I’m going to experiment with a lot of new things like SourceJuicer and Crossbow to get a feeling for them.

Helaas is het ext3-filesysteem niet gelijkwaardig als ZFS waarbij fsck niet meer nodig is door oa de copy-on-write strategie. Gelukkig heeft ext3 wel een journal welke kan worden gebruikt om een filesysteem te herstellen als het filesysteem niet netjes wordt afgesloten zoals bij een stroomstoring bijvoorbeeld. Maar helaas is het nog wel nodig om soms een volledige controle uit te voeren om de integriteit te controleren.

Hier komt ook een probleem voor veel gebruikers aangezien de grote van filesystemen groeit en filesystemen van een paar honderd gigabyte tot een terabyte of soms zelfs meer zijn niet meer ongewoon. Je bent dan gewoon veel tijd kwijt aan het wachten totdat een controle is voltooid. Gelukkig is ext3 nu wel lang genoeg op de markt om aan te nemen dat het wel snor zit en hardwarefouten kan ext3 toch niet detecteren en oplossen, iets wat ZFS wel kan trouwens.

Het volgende commande zet dan ook een tijdslimiet van 12 maanden op het filesysteem en de controle zal dan ook maar eens per 12 maanden worden uitgevoerd. Dit ongeacht het aantal keren dat het filesysteem is gebruikt.

$ sudo tune2fs -c 0 -i 12m /dev/mapper/nemo01-home

Het bovenstaande natuurlijk alleen uitvoeren als je weet wat je doet en over goede back-ups beschikt.